วันจันทร์ที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

villain 06




















ได้!!!

“หึ…ลงทุนล็อคห้องเพื่อให้อยู่ด้วยกันขนาดนี้…อยากมากเหรอ?” น้ำเสียงนิ่งๆที่ไม่ได้ตะคอก ไม่มีการรุนแรง แต่มันน่ากลัวเหลือเกิน ใบหน้าจิตๆของร่างสูงทำเอาแบคฮยอนตัวสั่นมากกว่าเดิม

ในใจร่างน้อยกระตุกวูบ

ไม่รู้…


เขาไม่รู้เรื่องว่าที่เซฮุนพูดหมายความว่าอะไร


“ถ้าอยากก็จะจัดให้…ถือซะว่าสนองความต้องการของทุกคนสักหน่อย”


“…มะ ไม่…”


“ดีไหม!!!!!” จากน้ำเสียงเรียบนิ่งในตอนแรงก็แปลเปลี่ยนเป็นกระขึ้นเสียงอีกครั้งจนร่างเล็กปรับอารมณ์ไม่ทัน ได้แต่ร้องไห้แล้วส่ายหน้าไปมาเป็นคำตอบ



“อย่า พ…พี่เซฮุน”


“หึ!”



“อื้อออ~~” …เซฮุนก้มลงปิดปากร่างเล็กบดขยี้อย่างแรงเท่าที่ตัวเองจะทำได้เพื่อให้ร่างเล็กทรมานที่สุด มือหนาไล่วนไปทั่วเรือนร่างขาวเนียนอันบริสุทธิ์อย่างเร่าร้อนและรุนแรง ไม่รอให้เวลาผ่านไปนานกว่านี้เซฮุนปลดกระดุมกางเกงตัวเองลงอย่างรวดเร็ว ไม่มีการเล้าโลมให้เสียเวลา เป็นเพียงการกระทำที่ตอบสนองความต้องการของใครหลายคนมากกว่า 



“ฮึก!... ปล่อย” แบคฮยอนดิ้นสุดฤทธิ์เท่าที่จะทำได้ ไม่เอาแบบนี้ไม่ใช่อย่างที่เขาต้องการ มันมีแต่ความรุนแรง รุนแรงไม่หมด ในใจของร่างน้อยรู้สึกเจ็บปวดลึกสุกขั้วหัวใจ ในใจของร่างน้อยพยายามบอกว่าอย่า 



สุดแล้ว…



พยายามที่จะหลุดออกจากการกระทำรุนแรงนี้จนหมดแรงแล้ว


“กลัวเหรอ!? เหอะ! ไร้เดียงสาจังนะแต่ข้างในคงหลวมน่าดู!!!” ว่าเสร็จเซฮุนก็ใช้มือหนากดศีรษะอีกคนจมเตียง ส่วนอีกมือก็กระชากกางเกงที่เกะกะของแบคฮยอนออกอย่างไม่ใยดี 


“ต้องการกันนักใช่ไหม!!!” ว่าไปปากก็สร้างรอยตามเนื้อกายหอมหวานไปอย่างเอาแต่ใจ ริมฝีปากไล่กัดขบเม้มไปทั่วจนรอยแดงปรากฏขึ้นเต็มไปหมด


“ฮึก!” เสียงร่ำไห้ดังระงม น้ำตามากมายไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ภายใต้อกด้านซ้ายเจ็บปวดเหมือนมันกำลังจะหยุดเต้นในไม่ช้า


“พี่เซฮุน ย…อย่า” 



“เหอะ! น่าสมเพช” เซฮุนกระตุกยิ้มุมปากอย่างสะใจที่เห็นน้ำตาที่อาบเต็มหน้าของอีกคน เจ็บเหรอ อย่าเหรอ ทุกอย่างที่ห้ามเขาจะทำมันตรงข้ามให้ถึงใจเลย จะได้รู้ว่าการโดนบังคับให้ทำอะไรที่ไม่อยากทำมันเป็นยังไง
น้ำตาที่มีของนายตอนนี้มันยังน้อยกว่าความรู้สึกเจ็บปวดที่ลู่หานได้รับเยอะ แล้วก็….




สวบ!!!

“อ้ะ!!!!!!!!!!!”

จุก

จุกไปหมด

ไม่มีการเบิกทาง ไม่มีการเล้าโลมให้รู้สึกดี มีแต่ความรุนแรงแล้วเอาแต่ใจ…



“อ้ะส์! อ้าส์” เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมไปทั่วห้อง แบคฮยอนอ้าขากว้างขึ้นตามแรงบังคับของเซฮุน มือหนาจับเข้าที่ขาเรียวแล้วดันมันอ้าออกกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ พร้อมกับอัดกระแทกย้ำๆอย่างไม่สนใจคำร้องของร่างบาง


“อ้ะส์ อ้ะๆๆๆ” เซฮุนสอดใส่แก่นกายเข้าออกจากรูรักอย่างเอาแต่ใจและทำมันแรง แรงที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้เพื่อให้อีกคนเจ็บ เจ็บและทรมานที่สุด



แบคฮยอนซบใบหน้าลงกับพื้นเตียงเชิดหน้าครางด้วยความเจ็บปวด เรียวปากล่างที่ถูกฟันคมของตัวเองกัดเพื่อระบายอารมณ์ตอนนี้เริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ


ไม่มีคำว่าอ่อนโยน

มีแต่คำว่าเกลียดชัง

เกลียดทุกอย่างที่เป็นแบคฮยอน…



“อ้ะ ส์…เซ ฮ…ฮุน เจ็บ แบคเจ็บ” ปากก็พูดบอกว่าตอนนี้ตัวเองทรมานเพียงใดแต่เหมือนคนด้านบนจะไม่เปิดใจรับฟังมันเสียเลย


กลิ่นคาวเลือดที่ไหลออกมาจากช่องทางนั้นที่กำลังมีแก่นกายใหญ่สอดใส่อยู่ไหลออกมามากมายแต่ถึงกระนั้นเซฮุนก็ยังไม่สนใจมัน



“…เจ็บ ฮึก!”






ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆ




เซฮุนกระแทกถี่ยิบเมื่อตัวเองใกล้เสร็จสมอารมณ์หมาย ร่างสูงเร่งเครื่องซอยยิกเข้าออกจากรูแน่นที่ตอดรัดจนเสียวสะท้านไปทั้งตัว








“อ้าส์ ลู่หาน โอ้ะ โอะ~” เสียงทุ้มครางต่ำออกมาเมื่อปล่อนน้ำแรกออกมา ก่อนจะครางชื่อคนรักที่ตัวเองนึกถึงออกมาด้วยน้ำเสียงกระเส่า แล้วกระแทกอีกสองทีเพื่อให้น้ำภายในกระชอกออกมาให้หมด









น้ำขาวขุ่นจำนวนมากไหลเข้าไปในโพรงอุ่นร้อนอย่างแรงตามแรงอัดครั้งสุดท้ายของเซฮุนที่ทั้งลึกทั้งแรงจนคนตัวเล็กหมดแรง





ฮึก…พี่เซฮุน แบคเจ็บเหลือเกิน


ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลง…







ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น