ได้!!!
“หึ…ลงทุนล็อคห้องเพื่อให้อยู่ด้วยกันขนาดนี้…อยากมากเหรอ?” น้ำเสียงนิ่งๆที่ไม่ได้ตะคอก
ไม่มีการรุนแรง แต่มันน่ากลัวเหลือเกิน
ใบหน้าจิตๆของร่างสูงทำเอาแบคฮยอนตัวสั่นมากกว่าเดิม
ในใจร่างน้อยกระตุกวูบ
ไม่รู้…
เขาไม่รู้เรื่องว่าที่เซฮุนพูดหมายความว่าอะไร
“ถ้าอยากก็จะจัดให้…ถือซะว่าสนองความต้องการของทุกคนสักหน่อย”
“…มะ ไม่…”
“ดีไหม!!!!!” จากน้ำเสียงเรียบนิ่งในตอนแรงก็แปลเปลี่ยนเป็นกระขึ้นเสียงอีกครั้งจนร่างเล็กปรับอารมณ์ไม่ทัน
ได้แต่ร้องไห้แล้วส่ายหน้าไปมาเป็นคำตอบ
“อย่า พ…พี่เซฮุน”
“หึ!”
“อื้อออ~~” …เซฮุนก้มลงปิดปากร่างเล็กบดขยี้อย่างแรงเท่าที่ตัวเองจะทำได้เพื่อให้ร่างเล็กทรมานที่สุด
มือหนาไล่วนไปทั่วเรือนร่างขาวเนียนอันบริสุทธิ์อย่างเร่าร้อนและรุนแรง ไม่รอให้เวลาผ่านไปนานกว่านี้เซฮุนปลดกระดุมกางเกงตัวเองลงอย่างรวดเร็ว
ไม่มีการเล้าโลมให้เสียเวลา
เป็นเพียงการกระทำที่ตอบสนองความต้องการของใครหลายคนมากกว่า
“ฮึก!... ปล่อย”
แบคฮยอนดิ้นสุดฤทธิ์เท่าที่จะทำได้
ไม่เอาแบบนี้ไม่ใช่อย่างที่เขาต้องการ มันมีแต่ความรุนแรง รุนแรงไม่หมด
ในใจของร่างน้อยรู้สึกเจ็บปวดลึกสุกขั้วหัวใจ ในใจของร่างน้อยพยายามบอกว่าอย่า
สุดแล้ว…
พยายามที่จะหลุดออกจากการกระทำรุนแรงนี้จนหมดแรงแล้ว
“กลัวเหรอ!? เหอะ!
ไร้เดียงสาจังนะแต่ข้างในคงหลวมน่าดู!!!” ว่าเสร็จเซฮุนก็ใช้มือหนากดศีรษะอีกคนจมเตียง
ส่วนอีกมือก็กระชากกางเกงที่เกะกะของแบคฮยอนออกอย่างไม่ใยดี
“ต้องการกันนักใช่ไหม!!!” ว่าไปปากก็สร้างรอยตามเนื้อกายหอมหวานไปอย่างเอาแต่ใจ
ริมฝีปากไล่กัดขบเม้มไปทั่วจนรอยแดงปรากฏขึ้นเต็มไปหมด
“ฮึก!” เสียงร่ำไห้ดังระงม
น้ำตามากมายไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ภายใต้อกด้านซ้ายเจ็บปวดเหมือนมันกำลังจะหยุดเต้นในไม่ช้า
“พี่เซฮุน ย…อย่า”
“เหอะ! น่าสมเพช”
เซฮุนกระตุกยิ้มุมปากอย่างสะใจที่เห็นน้ำตาที่อาบเต็มหน้าของอีกคน
เจ็บเหรอ อย่าเหรอ ทุกอย่างที่ห้ามเขาจะทำมันตรงข้ามให้ถึงใจเลย
จะได้รู้ว่าการโดนบังคับให้ทำอะไรที่ไม่อยากทำมันเป็นยังไง
น้ำตาที่มีของนายตอนนี้มันยังน้อยกว่าความรู้สึกเจ็บปวดที่ลู่หานได้รับเยอะ
แล้วก็….
สวบ!!!
“อ้ะ!!!!!!!!!!!”
จุก
จุกไปหมด
ไม่มีการเบิกทาง ไม่มีการเล้าโลมให้รู้สึกดี
มีแต่ความรุนแรงแล้วเอาแต่ใจ…
“อ้ะส์! อ้าส์”
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมไปทั่วห้อง แบคฮยอนอ้าขากว้างขึ้นตามแรงบังคับของเซฮุน
มือหนาจับเข้าที่ขาเรียวแล้วดันมันอ้าออกกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้
พร้อมกับอัดกระแทกย้ำๆอย่างไม่สนใจคำร้องของร่างบาง
“อ้ะส์ อ้ะๆๆๆ” เซฮุนสอดใส่แก่นกายเข้าออกจากรูรักอย่างเอาแต่ใจและทำมันแรง
แรงที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้เพื่อให้อีกคนเจ็บ เจ็บและทรมานที่สุด
แบคฮยอนซบใบหน้าลงกับพื้นเตียงเชิดหน้าครางด้วยความเจ็บปวด
เรียวปากล่างที่ถูกฟันคมของตัวเองกัดเพื่อระบายอารมณ์ตอนนี้เริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ
ไม่มีคำว่าอ่อนโยน
มีแต่คำว่าเกลียดชัง
เกลียดทุกอย่างที่เป็นแบคฮยอน…
“อ้ะ ส์…เซ ฮ…ฮุน เจ็บ แบคเจ็บ” ปากก็พูดบอกว่าตอนนี้ตัวเองทรมานเพียงใดแต่เหมือนคนด้านบนจะไม่เปิดใจรับฟังมันเสียเลย
กลิ่นคาวเลือดที่ไหลออกมาจากช่องทางนั้นที่กำลังมีแก่นกายใหญ่สอดใส่อยู่ไหลออกมามากมายแต่ถึงกระนั้นเซฮุนก็ยังไม่สนใจมัน
“…เจ็บ ฮึก!”
ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เซฮุนกระแทกถี่ยิบเมื่อตัวเองใกล้เสร็จสมอารมณ์หมาย
ร่างสูงเร่งเครื่องซอยยิกเข้าออกจากรูแน่นที่ตอดรัดจนเสียวสะท้านไปทั้งตัว
“อ้าส์ ลู่หาน โอ้ะ โอะ~” เสียงทุ้มครางต่ำออกมาเมื่อปล่อนน้ำแรกออกมา
ก่อนจะครางชื่อคนรักที่ตัวเองนึกถึงออกมาด้วยน้ำเสียงกระเส่า
แล้วกระแทกอีกสองทีเพื่อให้น้ำภายในกระชอกออกมาให้หมด
น้ำขาวขุ่นจำนวนมากไหลเข้าไปในโพรงอุ่นร้อนอย่างแรงตามแรงอัดครั้งสุดท้ายของเซฮุนที่ทั้งลึกทั้งแรงจนคนตัวเล็กหมดแรง
ฮึก…พี่เซฮุน แบคเจ็บเหลือเกิน
ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลง…
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น