วันจันทร์ที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2559

Gerbera : ความสุข [rate]




Gerbera : ความสุข [rate]










“อืม เสี่ยวลู่ ผมจะทำเบาๆ” เซฮุนส่งเสียงอู้อี้ออกมา โดยที่มือหนาของเซฮุนยังคงทำหน้าที่ได้ดีต่อเนื่อง เซฮุนลูบไล้มือไปตามรูปร่างของอีกคน นิ้วเรียวเกี่ยวตวัดกางเกงตัวบางและชั้นในออก ร่นมันลงถึงข้อทับทำให้ส่วนนั้นของลู่หานตั้งชันสู้หน้ากับอีกคน ถึงแม้ลู่หานจะเอ่ยปากบอกให้เซฮุนหยุดแต่ก็ปฎิเสธไม่ได้เลยว่าตอนนี้ลู่หานกำลังรู้สึกดีและมีอารมณ์ร่วมกับอีกคน

 
“เซฮุนไม่ทำนะ นะ” น้ำเสียงที่อ้อนวอนนั้นทำให้เซฮุนละสายตาจากกวางน้อยสีหวานและเงยหน้าขึ้นมองแม่กวางตัวน้อยแทน ลู่หานตอนนี้ในสายตาของเซฮุนมันชั่งเป็นอะไรที่ยั่วยวนและกระตุกอารมณ์ดิบของอีกคนมาก ใบหน้าหวานที่ที่บัดนี้เต็มไปด้วยเหงื่อ เรียวบปากบางเผยอน้อยๆเพื่อกอบโกยออกซิเจน สายตาที่หยาดเยิ้มอ่อนหวานแต่สายตานั้นกับแฝงไปด้วยความกังวล นั้นทำให้เซฮุนชะงักตัวเอง


“แต่พี่ผม…”


“เดี่ยวพี่ทำให้ แต่ไม่ใส่นะ นะเซฮุน เดียวลูกเจ็บ” ลู่หานยันร่างกายอันเปลือยเปล่าของตัวเองขึ้นจากที่นอน แขนบางโอบรอบเอวของอีกคนออกแรงกระชับให้ส่วนนั้นของเซฮุนเข้าใกล้ขอบเตียงมากขึ้น


เซฮุนได้แต่ยืนนิ่งๆให้อีกคนกระทำ ส่วนนั้นของเซฮุนที่มันไม่พอดีกับขอบเตียงซักเท่าไร เลยทำให้ร่างบางทำมันไม่ถนัด ดวงตาคมมองหาสิ่งรอบข้างก่อนที่เจ้าตัวจะผลักตัวเองออกจากขอบเตียงแล้วก้มหยิบบันไดที่มีไว้ให้สำหรับผู้ป่วยเดียวขึ้นบนเตียวเนื่องจากเตียงที่มีความสูงมาก


หลังจากที่หยิบเซฮุนก็ขึ้นไปยืนบนนั้น มันพอดีมาก เหมือนถูกสร้างขึ้นเพื่อให้เขาทั้งสองได้ทำให้กันถนัดขึ้น เซฮุนยันตัวเองเข้าขอบเตียงของลู่หานที่คลานเข้าเปลือยเปล่ารออยู่ก่อนแล้ว


มือบางสั่นระริกจากแรงอารมณ์และความเขินอายจริงๆลู่หานยังไม่เคยทำแบบนี้ให้เซฮุนหรอก นี้เป็นครั้งแรกที่ลู่หานทำเลยส่งผลให้ดูเหมือนว่าลู่หานกล้าๆกลัวๆ เซฮุนมองการกระทำเหล่านั้นก่อนที่เจ้าตัวจะยกยิ้มนี้เป็นครั้งแรกเลยนะ คุณแม่กวางน้อยของคุณพ่อโอชั่งน่ารักเสียจริง


มือบางเริ่มจากการปลดเข็มขัดกางเกงของอีกคนออกอย่างช้าๆ แล้วจัดการดึงมันออก จากนั้นร่างบางก็เริ่มจัดการกับกางเกงของอีกคนเป็นลำดับต่อมา


“เซฮุน เราทำไม่เป็นอ่า” แต่ก่อนที่ลู่หานจะปลดกางเกง ใบหน้าหวานก็เงยขึ้นจากส่วนล่างแล้วมองไปที่ใบหน้าคมของคนรักที่ยืนทำหน้านิ่งๆ


“ก็แค่อมๆดูดๆอะครับ อืม เสี่ยวลู่ทำสิครับที่รักผมทนไม่ไหวแล้วนะ” เซฮุนเอ่ยขึ้นก้มหน้ามองคนรักลู่หานตอนนี้มันชั่งหน้ามองเสียเหลือเกิน ร่างการที่ไร้สิ่งปกปิด อยู่ในท่าคลานเข่า แอ่นบั่นท้ายขึ้นเล็กน้อย และที่สำคัญใบหน้าและสายตาที่ยั่วกันแบบไร้เดียงสา


หลังจากประโยคของเซฮุนลู่หานก็ลดใบหน้าของตัวลงมาอยู่ในระดับเดียวกับส่วนล่างของอีกคน มือบางที่ระริกเริ่มทำหน้าที่อีกครั้ง ใบหน้าของลู่หานเริ่มขึ้นสีเมื่อนึกถึงสิ่งที่ตัวเองจะทำต่อไปนี้ มันคือสิ่งแปลกใหม่ที่ลู่หานจะได้ทำให้อีกคนมีความสุข


นิ้วเรียวของลู่หานปลดกระดุมกางเกงของเซฮุนออก รูดซิปลงช้าๆ เสียงซิบที่รูดลงนั้นมันช่วยเพิ่มความเสียวให้กับเซฮุนเป็นอย่างดี


“อ้ะ” ลู่หานครางออกมาอย่างตกใจเมื่ออยู่เซฮุนก็เด้งเป้าเข้าใส่หน้าลู่หานทั้งๆที่ร่างบางยังถอดกางเกงของให้ร่างสูงไปเสร็จด้วยซ้ำ อวัยวะนูนๆของเซฮุกระแทกเข้าต้องจมูกดั่งรั้นจมหายเข้าไปในส่วนนั้นของอีกคน โดยที่มีเนื้อผ้าจากกางเกงของอีกคนกั้นไว้


“อืม พี่ครับผมรู้สึกดีจัง” เซฮุนโอบรอบท้ายทอยของอีกคนแล้วกดลงที่ส่วนนั้นของตัวเองทำราวกับลู่หานกำลังจูบ หอม และสูบดมส่วนนั้นของเขา เซฮุนกดศีรษะของอีกคนไว้อย่างนั้นถึงแม้จะมีเนื้อผ้ากั้นแต่เซฮุนก็ยังคงรู้สึกดีไปอีกแบบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 


ใบหน้าหล่อเหล่าเชิดหน้าขึ้นมองเพดานขาวของโรงพยาบาล พร้อมแอ่นกายและออกแรงกดศีรษะเพื่อให้ทั้งสองสิ่งแนบชิดขึ้น


“อื้อ” ลู่หานที่เริ่มจะหายใจไม่ออกกระร้องระทวยขึ้นดังเล็ดลอดออกมาจากส่วนนั้นของเซฮุน มือบางกำกำปั่นน้อยๆทุบเรียกอีกคนและเป็นสัญญาณบอว่าตัวเองหายใจไม่ออก เซฮุนที่รับรู้ได้ถึงการกระท้วงครั้งนี้ร่างสูงจึงผ่อนแรงออก


“ทำต่อสิครับที่รัก” เมื่อปล่อยก็เหมือนกับลู่หานจะหยุดการกระทำไปซะดื้อ เซฮุนจึงเอ่ยปากบอกอีกคนว่าให้ทำต่อเพราะอารมณ์ที่ตัวเองมีตอนนี้มันเพิ่มขึ้นทุกทุกวินาที


ลู่หานหอบหายใจกอบโกยออกซิเจน อย่างรวดเร็วก่อนที่ร่างเล็กจะเริ่มกิจกรรมต่อเพราะตัวเองก็เริ่มรู้สึกปวดหนึบและร้อนรุ่มเช่นกัน 


ซิบกางเกงที่ถูกรูดลงจนสุด นิ้วเรียวจึงเกี่ยวขอบกางเกงและชั้นในของอีกคนลงอย่างรีบร้อน ส่วนนั้นของเซฮุนตั้งชันขึ้นสู้ใบหน้าของอีกคน ใบหน้าหวานขึ้นสีเบาๆเมื่อเห็นว่าเซฮุนกำลังมีอารมณ์เพราะเจ้าตัว 


“พี่ครับ เอาเข้าไปสิ” เซฮุนที่ก้มดูการกระทำของร่างบางอยู่ตลอดจึงเอ่ยปากบอกให้อีกคนทำเร็วๆ ลู่หานเอาแต่จ้องมองที่ส่วนนั้นอย่างไม่ลดละ 


“พี่ไม่เคยทำ” น้ำเสียงสั่นตามแรงอารมณ์ของร่างบางถูกเปล่งออกมา โดยที่สายตาของลู่หานก็ยังคงจ้องมองส่วนที่ทำให้ได้ตัวเล็กมาอย่างไม่วางตา


“ทำแบบที่เซฮุนเคยทำให้เสี่ยวลู่นั้นแหละ อมๆเข้าไป นะครับ” เสียงทุ้มว่าจบเซฮุนก็โอบคอของร่างเล็กและกดลงกับส่วนนั้นของตัวเอง ส่วยปลายของร่างสูงโดนเข้าที่ใบหน้าน่ารักเล็กน้อย แต่ยังดีที่ลู่หานยั่งไว้ทัน


“งื้อ~” ลู่หานร้องขึ้นเมื่อความใจร้อนของอีกคน เสียงหวานร้องงื้องึนออกมาด้วยความเขินอาย มือบางที่สั่นระริกถูกยกขึ้นช้าๆ ก่อนที่จะกำเข้าที่ส่วนโคนของเซฮุน


“อ้า” เพียงแค่มือน้อยๆอุ่นๆของลู่หาน ก็ทำให้เซฮุนสามารถร้องออกมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ ลู่หานจับแก่นกายของอีกคนไว้แน่น ออกแรงบีบมันเบาๆ เพื่อเพิ่มความเสียวอย่างที่เซฮุนเคยทำกับลู่หาน ใบหน้ามองส่วนนั้นสักพัก ก่อนที่ลู่หานจะแนบใบหน้าของตัวเองลงกับแก่นกายของเซฮุน มือบางบดคลึงส่วนนั้นลงบนแก้มของตัวเองอย่างหวงแหน ใบหน้ากวางน้อยถูไปมาเบาๆกับส่วนนั้นของอีกคน


การกระทำที่ทำให้เซฮุนรู้สึกไปไม่เป็นลู่หานที่ทำแบบนี้เป็นครั้งแรงท่าทางไม่ประสาทำไมถึงกระตุกอารมณ์ของเขาได้ดีขนาดนี้นะ มือบางผลักออกจากการคลึงแล้วมาจับที่ส่วนโคนดังเดิม  ลู่หานออกแรงบังคับไปยังมือที่จับอยู่ ลากไล้ให้ส่วนปลายของอีกคนเลื่อนใบตามเนื้อหน้า จากหน้าผาก ลงมาที่จมูก ก่อนที่จะจบลงที่ตรงริมฝีปาก 


กลีบปากบางเผยอขึ้นน้อยๆพอแคนให้ส่วนปลายให้เข้าไปเชยชมในโพลงปาก ลิ้นเล็กร้อนๆแตะลงที่ส่วนปลายช้าๆ 


“อึก” ยังไม่ทันที่ลู่หานจะได้เล่นลิ้นกับแก่นกายของอีกคน เซฮุนก็กดดันหัวของลู่หานเข้าไปกับส่วนนั้นแล้ว ปากเล็กห่อเข้าหากันเพื่อให้ครอบครองของอีกคนได้พอดียิ่งขึ้น ด้วยความใหญ่และยาวของอีกคนทำให้ร่างเล็กหายใจติดขัด และครอบครองส่วนนั้นไปได้เพียงแค่ครึ่ง


“ค่อยๆครับที่รัก…อ้า…อย่างนั้น” เซฮุนที่ยอมปล่อยมือออกจากลำคอของอีกคนหลังจากที่ออกแรงดันให้ลู่หานอมของตัวเองเข้าไปได้สำเร็จแล้ว มือหนาก็เปลื่อนไปหยอกล้อกับเม็ดบัวสีหวานแทน ลู่หานบิดตัวเร่าๆเมื่อเซฮุนสะกิดเบาๆที่ยอดอกของตัวเองแต่ด้วยความที่ตอนนี้ปากเล็กยังคงห่อปากอมของอีกคนอยู่เลยร้องออกมาไม่ได้ ลู่หานค่อยๆขยับศีรษะเล็กเข้าไปที่ละนิดที่ละนิด จนส่วนนั้นของเซฮุนเข้าไปให้โพลงปากของลู่หานได้จนสุด แต่ด้วยความยาวนั้น ทำให้ส่วนปลายเข้าไปลึกจนเกินไป 


“แค่ก แค่ก ฮึก” เรียวปากเล็กคายของอีกคนออก ใบหน้าหวานที่แดงก่ำอยู่แล้วกับแดงขึ้นไปอีก ลู่หานตวัดสายตาขึ้นไปมองอีกคน ก็พบว่าตอนนี้เซฮุนอยู่ในท่าที่ทำให้ลู่หานต้องยิ้มออกมา ใบหน้าหล่อเหล่าเชิดหน้าขึ้นมองเพดาน มือหนาที่หยอกล้อกับยอดอกของตัวเอง ลำตัวที่แอ่นส่วนนั้นให้เกยขึ้นมาไว้บนเตียง ท่าทางของเซฮุนทำให้ลู่หานยกยิ้มขึ้นมาก่อนที่เจ้าตัวจะกระทำต่อ


ลิ้นเล็กไล่เลียตั้งแต่ส่วนโคลนขึ้นมายังส่วนปลาย ปากเล็กๆห่อเข้าหากันแล้วอมเข้าไปก่อนที่ลู่หานจะเริ่มขยับศีรษะเข้าออกช้าๆ


“อืม” ลู่หานร้องครางออกมา เมื่อส่วนนั้นของเซฮุนกำลังเข้าๆออกๆจากโพลงปากของตัวเอง


“อืม~ เสี่ยวลู่เร็วๆหน่อย” ด้วยแรงอารมณ์ที่สูงขึ้นๆ จนทำให้เซฮุนสวดแก่นกายเข้าโพลงปากเล็กอย่างแรง ลู่หานที่เหมือนจะเชื่อฟังอีกคนก็เร่งความถี่การเข้าออกของโพลงปากมากขึ้น


พึบ พึบ พึบ


เซฮุนกระแทกแก่นกายเข้ามาทำราวกับว่าตัวเองกำลังสอดใส่ในตัวอีกคนอยู่ เสียงหน้าขากระทบเข้ากับขอบที่นอนดังระงมไปทั่วห้อง


“อ้า~ อ้ะ เสี่ยวลู่ ดี อืม อย่างนั้น” ลู่หานที่ดูเหมือนจะได้ใจที่เซฮุนเอ่ยปากชมร่างเล็กก็ยิ่งเพิ่มความเร็วขึ้นโดยที่มีเซฮุนช่วยในการกดศีรษะของลู่หานอีกแรง


“อีกนิด อีกนิด เสี่ยวลู่” ลู่หานที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยไว้ มือบางละมือออกจากแก่นกาย โดยที่ให้อีกข้างยันตัวไว้กับพื้นเตียง มือบางเคลื่อนมาจับที่ส่วนนั้นของตัวเอง ทำการชักรูดบ้างเมื่อตัวเองรู้สึกปวดหนึบขึ้นมา


“อ้ะ อ้ะ เสี่ยวลู่ อ้า~’ และในที่สุดความฝันของเซฮุนก็ถึงจุดหมาย ร่างกายสูงกระตุกเกร็งปล่อยน้ำนมสีขุ่นถูกออกมาจากกล้วยของร่างสูงและฉีดเข้าโพลงปากของอีกคนทันที


ลู่หานนิ่งค้างอย่างทำอะไรไม่ถูก น้ำนมสีขุ่นของเซฮุนไหลเยิ้มออกมาจากขอบปาก ดวงตาหวานเลิ่กลั่ก เงยหน้ามองเซฮุนเชิงถามว่าทำไงต่อ


“กลืน” เซฮุนเพื่อพูดออกมาเท่านั้น ลู่หานชั่งใจอยู่สักพักก่อนที่เจ้าตัวจะตัดสินใจกลืนน้ำสีขุ่นที่หวานฝืดๆลงคอ เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ร่างบางก็ทิ้งตัวลงนอนกับเตียงอย่างหมดแรงโดยที่มือบางของลู่หานยังคงช่วยตัวเองอยู่ที่ด้วยเรี่ยวแรงแทบจะไม่มีลู่หานจึงทำได้เพียงแค่จับมันเท่านั้น


“แฮ่กๆ” เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ดังระงมไปทั่วห้อง


“อ้ะ” นิ้วโป้งของเซฮุนยกขึ้นเกลี่ยน้ำนมของตัวเองที่มุมปากของลู่หาน ก่อนที่เจ้าตัวจะยกนิ้วขึ้นดูดลูกย้อยๆของตัวเองเข้าปาก กดจูบหนึ่งทีที่ริมฝีปากบางที่บวมเจ่อ


หลังจากนั้นเซฮุนก็กระโดดขึ้นมาบนนั่งบนเตียง ออกแรงดันตัวของคนรักขึ้นนุ่งกับหัวเตียง ลู่หานในตอนนี้แทบจะทำให้เซฮุนน้อยๆตั้งชันขึ้นอีกครั้ง ร่างเล็กที่เปลือยเปล่า นอนแหกแข้งแหกขาให้เห็นช่องทางหลังสีหวาน ยอดอกที่กระเพื่อมขึ้นลงแรง เรียวปากที่เผยอขึ้นน้อยๆ มันชั่งทำให้ลูกๆเซฮุนอยากจะวิ่งออกมาแล้วพุ่งเข้าสู่ตัวอีกคนทันที


มือหนาจับเรียวขาทั้งสองข้างของร่างบางแยกออกจากกัน ช่องทางสีหวานเด่นชัดที่สายตาของอีกคน แต่เซฮุนทำได้เพียงกัดริมฝีปากตัวเองเพื่อระงับอารมณ์เท่านั้น ก่อนที่สายตาจะละออกจากช่องทางนั้นของอีกคนแล้วหันมามองที่ส่วนตั้งชันแทน


มือหนากอบกุมแก่นกายเล็กนั้นที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี และทำการชักขึ้นลงอย่างรวดเร็ว


“อ้ะ อ้ะ เซฮุน อ้ะ อืม” ลู่หานที่นอนบิดกายเร้าๆอย่างทรมานปะปมความสุข ก็เอ่ยเสียงครางหวานหูออกมาอย่างไม่ขาดสาย เรียวขาเนียนแยกออกจากเดิมอย่างไม่รู้ตัวแอ่นกายรับสัมผัสของอีกคนอย่างสุขสม


“อ้ะ เซฮุน อืม เร็ว ระ เร็ว นะ หน่อย” ลู่หานเปล่งเสียงพูดออกมาอย่างยากลำบาก ใบหน้าหวานเชิดขึ้นอย่างมีความสุข 


“ไม ไม่ไหวแล้วเซฮุนนา อืม อ้ะ อา” เสียงครางเฮือกสุดท้ายก่อนที่ร่างกายบางจะกระตุกเกร็งแล้วปล่อยน้ำรักออกมา เซฮุนเมื่อเห็นดังนั้นจึงก้มลงดูดดุดน้ำสีขุ่นนั้นลงคอทุกหยาดหยด


“แฮ่กๆ” เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ดังแข่งกันอ่างไม่มีใครยอมใคร ก่อนที่เซฮุนจะจัดการช้อนตัวอันเปลือกเปล่าของลู่หานขึ้นแล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย


เวลาผ่านไปเนินนานเซฮุนก็อุ้มร่างน้อยของคุณแม่ออกจากห้องน้ำแล้ววางลงบนเตียง เรียวปากของเซฮุนกดจูบลงที่หน้าผากมนของอีกคน


“วันนี้ผมมีความสุขมากเลยนะ…พี่น่ารักมาก” ยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้อีกคนแล้วเอ่ยพูด ลู่หานก็ทำได้เพียงแค่นอนนิ่งๆให้อีกคนทำอะไรตามใจเพราะด้วยเรี่ยวแรงที่หมดไปจากการช่วยอีกคน





ลู่หานคิดว่าเป็นคนทำนี้เหนื่อยกว่านอนเฉยๆในเซฮุนทำเสียอีก





........
 เกวแต่งได้แค่นี้อะ กากไปหน่อยก็ขอโทษด้วย

ยังไงก็กลับไปเม้นท์ที่เด็กดีนะคะ ขอบคุณคะ

#ฟิคหวานhh

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น