-KAIDO-
เจอกันทุกเช้าที่เก่าเวลาเดิม
………………………………………………………………………………………….
“อื้อ~” กลีบปากบางถูกครอบครองด้งกลีบปากหนา แรงดูดดันที่มากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ นั้นทำให้ร่างบางสติกระเจิดกระเจิง การจูบที่ช่ำชองทำให้ร่างเล็กอ่อนนระทวย คยองซุที่ไม่ประสาเรื่องอย่างว่า เลยจูบกลับอย่าเก้ๆกังๆ
และการจบอันแสนหวานก็จบลงเมื่อเสียงหวานครางในลำคอเมื่อลมหายใจเริ่มหมด ทำให้จงอินต้องผละริมฝีปากออกไป
“จงอิน ยะ อย่า” เขากลัว กลัวว่าถ้าวันหนึ่งจงอินจะทิ้งเขาไปแบบคนก่อนๆของจงอิน
“เชื่อใจ นะครับ” พูดจบก็ก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวระหงส์
“ยะอย่า…อื้อออ” ไม่เลยจงอินไม่ฟังเขาเลย อึก
“ขอนะครับ” จงอินผลักออกจากซอกคอสวย จ้องมองที่ดวงตาโตอย่างมีความรู้สึกที่ต้องการเต็มเปลี่ยม
“เค้า เค้า กลัว” เสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างสั่นระริก ดวงตาโตเลิกลั่ก อย่างหาคำตอบไม่ได้
“ไม่ต้องกลัว จงอินจะอยู่ข้างคยองซูไงครับ” ยอมแพ้ ยอมแพ้แล้ว แขนเล็กทิ้งลงข้างกาย นอนนิ่งๆให้ร่างสูงทำทุกอย่างอย่างที่ต้องการ จงอินค่อยๆปลดกระดุมของร่างเล็กออกที่ละเม็ด จงในที่สุดผิวขาวเนียนละเอียดก็ปรากฏชัดต่อดวงตาคม
ไม่เคยมีใครที่ทำให้เขาต้องการเท่านี้มาก่อนเลย
“อ้ะ ” แรงขบเม้ม ทาให้ร่างกายที่ขาวสะอาด บัดนี้ปรากฏรอยแดงขึ้น เช่นเดียวกับคยองซูที่จะสะดุดไปทุกจุดสัมผัส
จากซอกคอ ก็เป็บแผงอกบาง จากแผงอกบางก็เป็นหน้าท้องราบ มือหนาค่อยๆปลดตะขอกางเกงของร่างเล็กออกช้า และใจเย็น
หมับ
“จงอิน จะ จะเจ็บมั้ย ระ เรา ไม่เคย” มือบางคว้าหมับเข้าที่ข้องมือของรุ่นน้อง ดวงตาโตสั่นระริ่ก อย่างหวาดกลัว
จงอินยืดตัวขึ้นจูมพิตที่หน้าผากมนเบาๆ
“ถ้าคยองไม่พร้อม ก็ไม่เป็นไร จงอินรอได้” ร่างสูงผลักออก จากร่างเล็กแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ
กายเล็กนอนกอดตัวเองอย่างห้ามไม่ได้ กลัว กลัวไปหมด จงอินเป็นยังไงเขารู้ดี ทุกคนที่เข้าหา หรือถูกเข้าหา ก็จงจบด้วยการนอนด้วยกันทั้งนั้น เขาแค่กลัวว่าถ้าให้ไป จงอินจะทิ้งเขาไป
แต่ถ้าเขาได้ หรือไม่ได้เรายังไง ถ้าเขาจะทิ้ง เขาก็ทิ้งได้อยู่ดีอะนะ คยองซูนอนคิดทบทวนคำต่างๆเพื่อจะตัดสินใจ
คยองซูพาตัวเองไปยังหน้าห้องน้ำที่รุ่นน้องหายเข้าไปได้ไม่นาน ถ้าเขาจะทิ้งเราจริงๆ ก็ขอทำตอนนี้ให้มีความสุขที่สุดก็แล้วกัน ถึงจะดูเป็นความคิดที่โง่ แต่มันก็ดีพอสำหรับการครอบครองเพียงชั่วเวลา
“อื้ออ ซีด”
“อื้อ คยอง คยองซู”
ใบหน้าเล็กแดงซ่าเมื่อได้ยินเสียงร้องครางของรุ่นน้องเล็ดลอดออกมาจากห้องน้ำ
แกร็ก
มือบางบิดลูกบิดประตู ออกแรงผลักมันเข้าไป ชายหนุ่มที่มีเสื้อผ้าครบทุกชิ้น มีเพียงแค่รูดซิบแล้วเอ่อ … แค่นั่นเท่านั้น
“เฮ้ยย!!!! เข้ามาทำไม”
“เอ่อ …” คยองซูค่อยๆก้าวเท้าเข้าหารุ่นน้อง ลดตัวลงนั่งข้างหน้าจงอิน ใบหน้าหวานอยู่ระหว่างหว่างขาของจงอิน
“คยองจะ จะทำอะไร” จงอินอึ่งนิดๆ ที่ใบหน้ารุ่นพี่ของตัวเองเอ่อ อยู่ตรงส่วนนั้น
“เดี่ยวช่วย” พูดเพียงแค่นั้น มือบางก็คว้าหมับที่แก่นกลางใหญ่ ถึงเขาจะไม่ประสาเรื่องอย่างว่า แต่เขาก็ผู้ชายนะ เรื่องช่วยตัวเองมันเป็นเรื่องง่ายๆ เบสิกๆ ผู้ชายต้องรู้
มือบางจัดการสาวขึ้นลง อย่างค่อยเป็นค่อยไป
“ถ้ามันจะทำให้จงอินมีความสุขเค้าจะทำ” คยองซูพูดพร้อมกับยืดตัวขึ้นทั้งๆที่จงอินยังไม่เสร็จด้วยซ้ำ มือบางปลดตะขอกางเกงของตัวเอง ออก แล้วก็ถอดมันออก
“เชี่ยย คยองซูจะทำไร ออกไป ไป๊”
“เค้าอยาก….อื้อ” บทรักของทั้งสองเริ่มขึ้น โดยที่ทั้งสองร่างเป็นคนสร้างขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน
“จะ จงอิน อื้ออ เคย ทำแบบนี้กับใครมั้ย” รู้ทั้งรู้อยู่แก่ใจว่าต้องเคย แค่อย่างได้ยินจากปาก
“คยองซูจะเป็นคนสุดท้าย ….. อ้า” ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน
........................................................................................................................................................
แต่งได้แค่นี้แหละ
มันกากไปหน่อย (ไม่หน่อยและแหละ) 555
แต่จะพัฒนา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น