Hydrangea :: ฝันร้าย [NC 12+]
Hydrangea :: ฝันร้าย
ไม่มีการกระทำอะไรที่เกิดขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล
ทุกอย่างล้วนมีเหตุผลในตัวของมัน
และทุกอย่างขึ้นอยู่ที่อารมณ์และความคิดของเรา
เหมือนแค้นฝั่งใจ สำหรับคำว่า เมียน้อย ที่เซฮุนไม่เคยลืม
คำๆนี้มันทำอะไรกับครอบครัวของตัวเองบ้าง
“อ้ะ” เซฮุนขบฟันขูดเนื้อเนียนของร่างน้อยจนเกิดรอยแดงเป็นจ้ำๆ ไปทั่ว ลู่หานเองก็ได้แต่ดิ้นไปมาอย่างทรมาน คนตัวเล็กที่เองก็มีความหลังที่แสนโหดร้ายเหมือนกันก็ได้แต่ทำกายสั่นระริก ด้วยความกลัว
มือหนาลูบไล้วนไปมาตามเอวคอด ออกแรงบีบมันอย่างมันมือ โดยที่ปากหนายังคงทำหน้าที่ได้ดี ลิ้นหนาสอดเข้าไปในโพรงปากเล็ก ลิ้นของเซฮุนไล้เลียไปทุกซอกทุกมุมของร่างบาง เซฮุนเก็บเกี่ยวความหวานละมุนอย่างเคลิบเคลิ้ม
เนิ่นนานที่เซฮุนช่วงชิงความหวานจากโพรงปาก โดยที่เซฮุนไม่คำนึกถึงว่าลู่หานจะหายใจออกไหม
“อื้อ อื้อ!!!” ลู่หานได้แต่ส่งเสียงกระท้วงอื้ออึงในลำคอ ใบหน้าสวยพยายามสะบัดหนี ดวงตากลมโตที่คลอไปด้วยน้ำตาอย่างน่าสงสารพยายามเรียกร้องขอชีวิตอย่างน่าเวทนา มือเล็กๆทุบลงที่แผงอกของอีกคนอย่างพยายามบอกว่าตัวเองไม่ไหวแล้ว
และในที่สุดเซฮุนก็ถอนจูบออก ร่างสูงค่อยๆผละกลีบปากของตัวเองออกอย่างอ้อยอิ่ง เหมือนเซฮุนกำลังโหยหามัน เหมือนขาดมันไม่ได้ ดวงตาทั้งสองสบเข้าหากันอย่างพอเหมาะพอดี
!!??
วูบหนึ่งแววตาของร่างสูงที่ลู่หานสัมผัสได้คือแววตาที่อ่อนลง แต่เป็นเพียงวูบเดียวเท่านั้นที่ลู่หานสัมผัสได้ ก่อนที่ดวงตานั้นจะเปลี่ยนกลับมาแข็งก้าวดั่งเดิม
“หึ!” ลู่หานส่งเสียงหึออกมาพร้อมกับเรียวปากบางที่กระตุกยิ้มขึ้น สร้างความประหลาดใจให้กับเซฮุนเป็นอย่างมาก ใบหน้าคมเข้มผลักออกจากซอกคอขาว แล้วเงยขึ้นสบตากับคนใต้ร่างอีกครั้ง
“เอาเลยดิ! เอาให้พอ! เอา!!! ฉันบอกให้เอา!!! เอาเลย อะ ฮึก!” เหมือนคนขาดสติลู่หานโวยวายขึ้นบอกให้ร่างสูงมีอะไรกับตน พร้อมกับทิ้งแขนบอบบางทั้งสองข้างลงข้างกายบ่งบอกว่าตัวเองจะไม่ขัดขืนอะไรใดๆ
“ ร่าน!”
“อื้อออ~” เซฮุนบดจูบลงอีกครั้งอย่างร้อนแรงและเร่าร้อน เซฮุนไล้เลียลิ้นหนาไปทั่วอย่างช่ำชอง และในขณะที่ปากกับลงทำหน้าที่ได้ดี มือหนาเองก็ไม่แพ้กันเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เซฮุนใช้มือหนาข้างที่ว่างปลดเสื้อผ้าของร่างบางออก แล้วเหวี่ยงทิ้งไปอย่างไร้ประโยชน์ โดยที่ตอนนี้ลู่หานก็เปลือกเปล่าต่อหน้าอีกคนชนเรียบร้อย
ลู่หานยังคงนอนนิ่งเป็นตุ๊กตาให้เซฮุนทำทุกอย่างตามใจชอบ เปลือกตาสีซีดปิดสนิท ยอมรับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น มือและเท้าของร่างน้อยเกร็งจิกที่นอนอย่างหวาดกลัว
ลิ้นหนาละจากกลับปากกระจับสวย ไล้โลมเลียลงมาที่ซอกคอขาว เซฮุนขดเม้มมันจนเกิดรอยแดง เซฮุนไม่ได้ใส่ใจอะไรกับท่าทีเฉยเมินของร่างบาง เพราะเซฮุนรู้ว่าอีกไม่นานลู่หานก็ต้องครางอยู่ดี
“อึก! ” หึ! เห็นมั้ย ว่าอีกไม่นานลู่หานก็ต้องครางอยู่ดี ใบหน้าหวานเชิดขึ้นด้วยใบหน้าปานจะขาดใจ เมื่อเซฮุนยอกล้อกับเม็ดบัวสีหวาน ของตัวเอง ลิ้นหนาตวัดถี่ๆให้ร่างเล็กเสียวกระสัน ลู่หานกำผ้าปูที่นอนแน่น แผ่นหลังบางแอ่นรับสัมผัสอย่างลืมตัว
“ชะ ชานยอลช่วย….อ้ะ” เมื่อเสียงหวานเอ่ยชื่อของบุคคลที่สามยังไม่ทันจบประโยคเซฮุนก็กัดลงที่ต้นแขนของร่างบอบบางอย่างจงใ
“อย่าเอ่ยชื่อมัน!!” เหมือนซาตานตัวจริงกำลังจะเกิดขึ้นเสียแล้วสิ เซฮุนไม่รีรอปลุกเร้าอารมณ์ให้เสียเวลาอีกต่อไป ร่างสูงยืดตัวขึ้นเต็มความสูงก่อนจะร้อนรนปลดเข็มขัดของตัวเองอย่างรวดเร็ว
“อ้ะ..จะทำอะไร ปล่อยนะ” ฝันร้ายของลู่หานครั้งนี้ชั่งน่ากลัวเหลือเกิน เซฮุนรวบมือของคนใต้ร่างขึ้นเหนือศีรษะแล้วใช้เข็มขัดรัดที่ข้อมือนั้นไว้กับหัวเตียง เมื่อจัดการผูกติดร่างน้อยนั้น มือหนาก็กลับมาจัดการกับกางเกงตัวดีของตัวเองต่อ เซฮุนยังใส่เสื้อผ้าครบทุกชิ้น และเจ้าตัวก็คงจะไม่ถอดมันออก
มือหนาดึงกางเกงชั้นนอกและชั้นในของตัวเองลงเล็กน้อยให้แก่นกายของตัวเองได้ออกมาเชยชมโลกภายนอกเท่านั้น
“อม!”
“ฮื่ออออ” ใบหน้าน่ารักที่แปดเปื้อนไปด้วยน้ำตา ส่ายไปมาเชิงปฏิเสธ ลู่หานรู้สึกรังเกียจและขยะแขยงที่สุด เพราะตั้งแต่เกิดมาลู่หานไม่เคยทำเรื่องอุบาทๆแบบนี้ให้ใคร
ใช่และแหละลู่หานไม่เคนออรัทให้ใครแม้แต่ชานยอล
“อมเข้าไป!!!”
“อื้อออ~” และในที่สุดแก่นกายขนาดใหญ่ของเซฮุนก็หายเข้าไปในโพลงปากของร่างบาง เซฮุนใช่มือข้างที่ว่างบีบที่ขอบปากของลู่หานให้เปิดออกก่อนที่เจ้าตัวจะยัดของๆตัวเองเข้าไป
ลู่หานเองก็ได้แต่ดิ้นและพยายามส่งลิ้นมาดันให้ส่วนอันน่าขยะแขยงนี้ออกจากปาก โดยที่ร่างบางไม่ได้รู้เลยว่าการใช้ลิ้นอุ่นร้อนของตัวเองดันส่วนหัวของเซฮุน ทำให้ร่างสูงเสียวซ่าขนาดไหน
ลู่หานทำได้เพียงแค่ใช่ลิ้นของตัวเองดุนดันส่วนหัวเท่านั้น ส่วนหน้าที่ขยับเข้าออกเป็นหน้าที่ของเซฮุน มือหนาทั้งสองข้างของเซฮุนประคองที่ใบหน้าเรียวสวยไว้ แล้วซอยเอวถี่ยิบเข้าออกจากโพรงปากเล็กๆนั้น ใบหน้าหล่อเหลาราวพระเอกนิยายเชิดขึ้นมองเพดานอย่างห้ามไม่ได้
“อ้า~~” และในที่สุดเซฮุนก็ได้ปลดปล่อย น้ำสีขุ่นของเซฮุนพุ่งออกมาจากรูส่วนปลายของแก่นกายใหญ่เข้าสู้ปากของลู่หาน ลู่หานพยายามส่งสายตาอ้อนวอนไปยังอีกคนเป็นการบอกว่าตัวเองไม่ไว้แล้วและเป็นการบอกว่าให้อีกคนเอามันออกไป น้ำหวานบางส่วนไหลออกมาตามมุมปากของลู่หาน โดยที่ส่วยนั้นของร่างสูงยังคาอยู่ในปากของเซฮุน
จำนน ลู่หานต้องกลืนมันลงไปอย่างไม่มีทางเลือก เพราะถามคนตัวเล็กไม่กลืนเจ้าตัวก็หายใจไม่ออก
“อึก” เสียงกลืนอะไรบางอย่างทำให้เซฮุนรู้ว่าลู่หานกลืนลูกๆของตัวเองลงไปเสียแล้ว ตัวเองจึงถอนส่วนนั้นของตัวเองออกจากปากของลู่หาน
“หึ! ก็เด็ดดีเหอะ แต่เสียดาย..ไม่น่าจะแน่น” ถอยคำเหยียดหยามของเซฮุนหลุดออกมาทำร้ายจิตใจของลู่หานอีกครั้ง ลู่หานได้แต่หลับตา จำนนต่อสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้น
และมันคงจะเกิดกับลู่หานเป็นครั้งสุดท้าย
น้ำตาของร่างน้อยหยดแล้วหยดอีก มือบางกำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความกลัว หลังจากที่เซฮุนเอี้ยวตัวมาปลดมัดที่ข้อมือบาง
และหลังจากที่เซฮุนถอนแก่นกายออกจากปากลู่หาน ร่างสูงก็ไม่รีรอที่จะหลุดต่ำลงไปที่ช่องทางแห่งสวรรค์ เซฮุนก้มลงไปโลมเลียที่แก่นกายเล็กๆนั้นสองสามที พอให้ร่างเล็กได้ทรมานเล่นๆแล้วถอนปากของตัวเองออก
“อืมมมม~” ลู่หานครางยาวเมื่อความเย็นสัมผัสที่ช่องทางด้านหลังจนเสียวซ่า อกบางแอ่นขึ้นเล็กน้อย ลอยอยู่บนอากาศสักพักพร้อมกับเสียงครางหวานหู
“อ้ะ!!!”
!!
มือบางทั้งสองข้างเหยียดตรงเกร็งไปหมด มือน้อยๆกำผ้าปูที่นอนที่ขาวสะอาดที่บัดนี้ยับยู้ยี้นั้นแน่น ดวงตาสวยเบิกกว้าง ปากบางอ้าปากค้าง ใบหน้าหวานที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อเชิดหน้าขึ้นมองไปยังหัวเตียงอย่างทรมาน ขาเรียวทั้งสองข้างถูกยกขึ้นกลางอากาศ โดยที่มือหนาทั้งสองขึ้นยันเอาไว้
โดยทางของลู่หานในตอนนี้อยู่ในท่าที่ขาเรียวตั้งขึ้นในรูปตัววี
หลังจากที่เซฮุนก้มลงไปดูดดื่มกับส่วนหัวของลู่หานเพียงชั่วอึดใจ มือหนาของเจ้าตัวก็จัดการดึงกางเกงของตัวเองที่คาอยู่ที่ต้นขาลงอีกเล็กน้อย ชักขึ้นลงสองสามทีแล้วเซฮุนก็ยัดส่วนนั้นของตัวเองเข้าไปจนสุดโดยที่ลู่หานยังไม่ทันได้ตั้งตัว
เจ็บและจุก
ความรู้สึกเดียวที่ลู่หานรับรู้ได้ในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับนรกร่างกายบอบบางเกร็งไปหมด นั้นส่งผลให้ช่องทางนั้นบีบรัดแก่นกายของเซฮุนเอาไว้แน่น
“อืม~” เสียงครางทุ้มต่ำครางเมื่อช่องทางเล็กๆนั้นขมิบแรงๆเรียกความเสียว ลู่หานสะดุดน้อยๆ เมื่อเซฮุนเริ่มขยับ ร่างสูงดึงส่วนใหญ่ยักษ์ของตัวเองออกมาเกือบสุด การดึงออกมาของเซฮุนนั้นเป็นไปอย่างเรื่อยๆช้าๆ เนื่องจากช่องทางนั้นของลู่หานไม่มีการเบิกทางไว้ จึงทำให้เจ้าตัวรู้สึกลำบากเป็นอย่างมากกับการขยับ
“อ้ะ!” เซฮุนดึงส่วนนั้นของตัวเองออกมาจนเกือบจะหลุดออกจากด้านหลังของลู่หาน แต่เจ้าตัวกลับไม่เอาออกไปเสียทีเดียว เซฮุนรวบรวมแรงทั้งหมดกระแทกแก่นกายของตัวเองกลับเข้าไปอีกครั้งเต็มแรง เพื่อให้ช่องทางนั้นขยายใหญ่ขึ้น และเพื่อเป็นการสะดวกต่อการสานต่อความสัมพันธ์
“อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ่าส์” เสียงครางหวานดังขึ้นอย่างไม่ขาดสายเช่นเดียวกับน้ำตาของลู่หาน เซฮุนขยับเข้าออกถี่ยิบและโหมแรงมายังลู่หานโดยที่เจ้าตัวไม่คิดเลยว่าร่างบางจะรับมันไหวมั้ย
“จะ ..เจ็บ” เสียงหวานของลู่หานดังขึ้นอย่างทรมานแสนสาหัส เลือดสีแดงสดไหลออกจากช่องทางนั้นพร้อมๆกับน้ำสีขาวขุ่นที่ไหลออกมาอยู่เรื่อยๆของเซฮุน
“ก็แน่นดีนี่ อ่า~” เซฮุนยังพูดไม่ทันจบประโยคดี เจ้าตัวก็ครางออกมาเมื่อรู้สึกได้ถึงความเสียวที่ได้รับจากลู่หาน เสียงครางยังคงดังอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย สองร่างยังคงขยับไปด้วยกัน เนินนาน
นานเหลือเกินกับการรองรับความเจ็บปวดที่ทรมาน
นานเหลือเกินกับการอยู่อย่างเจ็บปวด
นานเหลือเกินนานจนลู่หานอยากจะหายไปจากที่ตรงนี้ให้พ้นๆ. .
“อ๊า~~~” เสียงครางยาวของเซฮุนและความอุ่นที่พุ่งเข้ามาในทางหลังของร่างบาง ทำให้ลู่หานรับรู้ได้เลยว่านี้เป็นการเสร็จและปลดปล่อยออกมาของร่างด้านบนเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วไม่รู้
เซฮุนล้มตัวลงนอนข้างๆอีกคนอย่างเหนื่อยล้าหลังจากที่ใช้แรงไปมากกว่าทุกครั้งที่ตัวเองมีเซ็กส์
“อืมม~” ลู่หานส่งเสียงร้องระท้วยออกมาเมื่อร่างสูงขยับกายตะแคงข้างทั้งๆที่เซฮุนยังไม่ได้เอาส่วนนั้นออกจากตัวของอีกคน ร่างน้อยได้แต่นอนร้องไห้อย่างเงียบๆ ลู่หานนอนตะแคงหันหน้าออกหน้าต่าง เช่นเดียวกับเซฮุนที่ตอนนี้นอนซ่อนหลังของเจ้าตัวอยู่ ถึงแม้ว่าคนตัวเล็กจะรู้สึกอึดอัดและขยะแขยงมันเท่าไร แต่ลู่หานก็คงหนีความจริงไปไม่พ้น
ร่างเล็กไม่ได้เอ่ยสิ่งใดมีเพียงแค่แรงสั่นของร่างกายและเสียงสะอึกที่ดังขึ้นเป็นระยะท่ามกลางความเงียบ
....
กลับไปอ่านบทความต่อที่เด็กดีนะครับ
เอ็นซีแต่งได้แค่นี้จริงๆ 5555 ขอโทษทีครับ พอดีอ่านได้อย่างเดียวแต่งไปได้ :)

The good and the bad of gambling - Dr.MCD
ตอบลบWhat is the 강릉 출장안마 legal status of gambling in 원주 출장안마 California? Read on 평택 출장샵 to learn the benefits 논산 출장샵 of legalized 강원도 출장마사지 sports betting in California. Rating: 4.4 · 3 reviews